Nederland
De Nederlandse Marine Luchtvaartdienst (MLD) had 13 Orions van het type P3-C II. De Nederlandse crew bestond uit 2 vliegers, 2 boordwerktuigkundigen, 1 tactische coördinator, 1 navigatie/communicatie coördinator, 2 onderwatersensor-operators, 1 non-acoustische sensor-operator en een vliegtuig boordelektrotechnicus.
De Nederlandse Orions waren gestationeerd op vliegkamp Valkenburg en - een aantal - op een vliegbasis in Ijsland en op de Nederlandse Antillen. Tijdens de vlucht werd vaak motor No.1 afgezet om brandstof te besparen. Ook was het mogelijk om motor 4 uit te zetten afhankelijk van alle bijbehorende factoren zoals vliegtuig gewicht, OAT, druk en vlieghoogte. De Orion was de vervanger van de P-2.

De Orions zijn nog voordat ze allemaal waren geüpdate, uit dienst genomen en verkocht aan Duitsland (Marine 8 stuks) en Portugal (Luchtmacht 5 stuks). De Orion gestationeerd op de Nederlandse Antillen zijn tijdelijk vervangen door 2 omgebouwde Fokker 60 vliegtuigen van de Koninklijke Luchtmacht en tegenwoordig door Dash 8 vliegtuigen van de Kustwacht.

Australië
De Australische Luchtmacht Bewakings en en Reactie Groep (SRG). beschikt sinds 1962 over de P-3 Orion. In 1969 is deze geupdate naar P-3C versie. De Orion die kan worden gebruikt voor onderzeebootbestrijding, oppervlakteschepen bestrijding, maritieme bewaking, marine vloot ondersteuning en zoek en reddingsondersteuning worden voornamelijk ingezet voor lange-afstands bewakingsmissies van de Australische wateren en de Indiase en Pacifische Oceaan.
De Australische Luchtmacht heeft ook gemoderniseerde orions waarvan de eerste in 2002 in dienst kwamen en worden aangeduid met AP-3C Orion.

Canada
Canada heeft een speciale P-3C Orion versie; de CP-140 Aurora. Dit is de vervanger van 30 Argus vliegtuigen. Canada heeft in het begin 17 Aurora's gehad.

Duitsland
Duitsland heeft 8 P3-C II orion vliegtuigen van de Nederlandse Marine gekocht. Op de foto beneden 2 Duitse Orions in de nog Nederlandse kleuren.

Verenigde Staten
De Amerikaanse Marine beschikt over de P3-C Orion versie III. In maart 1981 is Update III van start gegaan. Hierna kwam de Update III Anti-Surface Warfare Improvement Program [AIP]. Deze voorziet het vliegtuig van C3I systemen en een grotere overlevingskans en introduceert de infrarode Maverick raket.
Een belangrijke update in de cockpit is de Electronic Flight Display System (EFDS) die alle analoge meters vervangt en tevens GPS introduceert. De actieradius is 12 uur zonder bijtanken.